یه وقت هایی شاید باید پایت بلغزد تا بیشتر به یادش باشی...

تا در این هیاهوی پر غرور خودت هی تکرار نشوی...

یه وقت هایی باید بیرون بیایی از خویشتن خویش و از گوشه ای خودت را خوب بکاوی!!

اتفاقا برای کسی که در" تکرار در تکرار" خویش غرق شده، همان چیزی که از آن دوری می کند مرهم او است.

ای کاش که یادم نرود! ای کاش...

 

ته نوشت:خدا فراموشی را بیهوده نیافریده، فراموشی را آفریده تا غیر او را فراموش کنیم. حاج اسماعیل دولابی